فهرست فصل‌ها

1. 1

   هفتهٔ اول: ثبت خالص

   در هفت روز اول هیچ سقفی تعیین نکن و هیچ خرجی را قطع نکن. فقط ثبت کن. هر خرید، هر پرداخت قبض و هر انتقال را همان روز یادداشت کن. اگر روزی چند خرج کوچک داشتی، جمعشان را در یک خط بنویس و جزئیاتش را کنارش بیاور.

   • روز 1: دسته‌بندی‌های پیش‌فرض را ببین و یکی دو دستهٔ مناسب زندگی خودت اضافه کن.
   • روز 2 تا 5: هر خرج را همان لحظه ثبت کن، نه آخر شب.
   • روز 6: پنج خرج بزرگ هفته را جدا کن و بنویس هر کدام چه نیازی را برطرف کرد.
   • روز 7: جمع هفته را با درآمد همان هفته مقایسه کن و فقط عدد را بنویس، بدون قضاوت.
2. 2

   هفتهٔ دوم: پیدا کردن نشتی‌ها

   حالا داده داری. در این هفته دنبال خرج‌هایی می‌گردی که تکرار می‌شوند ولی ارزششان برایت روشن نیست. اشتراک‌های فراموش‌شده، خریدهای کوچک روزانه و هزینه‌های عادتی معمولاً همین‌جا پیدا می‌شوند.

   • روز 8: خرج‌های زیر 100 هزار تومان را جمع بزن؛ معمولاً عدد نهایی غافلگیرکننده است.
   • روز 9: هر پرداخت ماهانهٔ تکراری را فهرست کن و کنار هر کدام بنویس «نگه می‌دارم» یا «لغو می‌کنم».
   • روز 10: یکی از اشتراک‌های «لغو می‌کنم» را همان روز لغو کن.
   • روز 11 تا 13: همان ثبت روزانه را ادامه بده؛ فقط این بار کنار هر خرج یک علامت بگذار: لازم، مفید، بی‌فایده.
   • روز 14: جمع سه دسته را جدا بنویس تا سهم هر کدام مشخص شود.
3. 3

   هفتهٔ سوم: تعیین سقف واقعی

   سقف باید از دادهٔ خودت بیاید، نه از یک قاعدهٔ اینترنتی. برای سه دستهٔ پرخرج هفتهٔ گذشته سقفی بگذار که کمی سخت باشد ولی نشکستنی. سقف غیرواقعی فقط باعث می‌شود قاعده را رها کنی.

   • روز 15: سه دستهٔ پرخرج را انتخاب کن و برای هر کدام سقف ماهانه بنویس.
   • روز 16: در برنامه برای همان دسته‌ها سقف ثبت کن تا هشدار بگیری.
   • روز 17 تا 19: وقتی به 80 درصد سقف رسیدی، خرج آن دسته را متوقف کن و به جایش گزینهٔ ارزان‌تر بنویس.
   • روز 20: بازبینی کن؛ اگر سقفی هر روز می‌شکند، سقف اشتباه است نه ارادهٔ تو.
   • روز 21: سقف‌ها را اصلاح کن و نسخهٔ نهایی را بنویس.
4. 4

   هفتهٔ چهارم: تثبیت عادت

   هفتهٔ آخر برای این است که این کار به یک آیین کوتاه تبدیل شود. یک زمان ثابت در هفته انتخاب کن و همان زمان ثبت و بازبینی را انجام بده. عادت‌هایی که زمان مشخص دارند، ماندگارترند.

   • روز 22 تا 25: ثبت روزانه را ادامه بده و هفته‌ای یک بازبینی ده‌دقیقه‌ای بگذار.
   • روز 26: مبلغی معادل یک درصد درآمد ماه را به صندوق اضطراری منتقل کن.
   • روز 27: سه خرچی را که این ماه حذف کردی بنویس و پول آزادشده را مشخص کن.
   • روز 28: برای ماه بعد یک هدف کوچک و عددی انتخاب کن.
   • روز 29: یک یادآور هفتگی در برنامه فعال کن.
   • روز 30: کل ماه را یک صفحه خلاصه کن: درآمد، خرج، پس‌انداز و یک تصمیم.
5. 5

   اگر یک روز را از دست دادی

   برنامهٔ سی روزه با یک روز جاافتاده خراب نمی‌شود. مهم این است که روز بعد برگردی و از حافظه جبران کنی. ثبت تقریبی بهتر از ثبت نکردن است. اگر بیشتر از سه روز عقب افتادی، از همان روز شروع کن و بقیهٔ روزها را جابه‌جا کن.

   • برای روزهای جامانده عدد تقریبی بنویس و کنارش علامت ستاره بگذار.
   • هیچ روزی را با دو روز کار سنگین جبران نکن.
   • اگر ثبت کردن آزاردهنده شد، تعداد دسته‌ها را کم کن، نه دفعه‌های ثبت را.
6. 6

   پایان دفتر، شروع قاعده

   بعد از سی روز یک چیز روشن داری: الگوی خرج خودت. این الگو ارزشمندتر از هر برنامهٔ آماده است، چون از زندگی خودت آمده. حالا یک قاعدهٔ ساده بنویس که بتوانی ماه‌ها با آن زندگی کنی.

   • یک قاعده برای خرج روزانه بنویس.
   • یک قاعده برای پس‌انداز بنویس.
   • یک قاعده برای بازبینی ماهانه بنویس.
   • قاعده‌ها را در برنامه یادداشت کن تا هر ماه ببینی.

دفتر 30 روزهٔ پول بخشی از مجموعهٔ دخل است. این محتوا آموزشی است و توصیهٔ سرمایه‌گذاری یا حقوقی محسوب نمی‌شود.